Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

mijn verhaaltje <3

 
Charlotte’s droom

Charlotte zat in haar kamer, ze luisterde muziek. Ze vond het fijn muziek te luisteren: ze werd er rustig van en kreeg energie. Straks in de avond zou ze gaan oppassen. Energie had ze dan wel nodig. Het is niet niks twee kleine hummels op bed brengen.
Het was zeven uur, ze ging van huis. Gelukkig hoeft ze niet ver, slechts 5 minuutjes fietsen. Daar was het al het grote huis op de hoek. Ze was mooi op tijd en bracht meteen Chantal op bed. Chantal was de jongste, ze was pas 2 jaar. Wat Charlotte niet wist was dat beide kinderen allang geen kinderen meer waren. Chantal was eigenlijk al 20 en Fabian 40, ze waren beiden 10 keer zo oud als Charlotte dacht. Het was een familie geheim, al vele jaren. Er was maar 1 iemand die ze kon helpen de dienares van de grote tovenaar. Vandaag in een opwelling begon Chantal te praten over 10 jaar geleden. Charlotte schrok zich wild en vroeg: ‘wat gebeurt hier allemaal?’ Chantal vertelde het hele verhaal over die 20 jaar die zij al leefde.
Die avond, toen Charlotte thuis kwam, was ze in de war. Was dit echt waar? Stopte ze echt al een half jaar lang twee volwassen, samen 4 keer zo oud als zij, in bed? Ze wist het niet meer. s’Nacht droomde ze van de dienares van de tovenaar die langs kwam bij haar. Ze gingen naar het theater. En keken naar Charlotte’s lievelings musical: Tarzan. Of nee, ze keken er niet naar, ze stonden er middenin. De jonge vrouw die Willemijn bleek te heten probeerde haar iets duidelijk te maken. Maar wat?
De volgende morgen werd Charlotte wakker. Er lag een boek in haar armen. Ze snapte er niks van. In het boek stonden allemaal vreemde woorden in een taal die wel wat weg had van het Grieks, maar toen Charlotte het probeerde te vertalen stonden er ook veel andere tekens. Ze bladerde het boek door. Er viel een briefje uit. De tekst op het briefje was gewoon in het Nederlands. Een beetje angstig las Charlotte het briefje: ‘Deel dit met niemand, ik heb lang gewacht op iemand die het gezin uit hun vertraging kan helpen. Jij bent de persoon, maar je moet het alleen doen: niemand maar dan ook niemand mag het weten. Er zijn kapers op de kust. Deze taal is onbekend maar jij kunt er achter komen wat de woorden betekenen. Doe het voor Chantal en Fabian. Droom weg, maar pas op: niets is wat het lijkt.’
Nadat ze het briefje had gelezen smolt het weg. Zomaar. Charlotte twijfelde: was dit wat Willemijn haar duidelijk had willen maken in haar droom? Ze wist het niet. Allemaal vragen spookten door haar hoofd. Maar toen stelde ze vast dat ze dit moest doen. Voor Chantal. Voor Fabian. Vandaag zou ze naar school gaan. En dan vanavond zou ze hopelijk dromen hoe het verder moest.
Na die nacht wist ze het ze moest de goede vertaalspreuk kiezen. En dan slechts de terugkeer spreuk zoeken, toch bleek dit nog een hele zoektocht.
Twee week later wist ze eindelijk wat de bedoeling was. Het was dinsdag en toen de kinderen lagen te slapen deed ze wat moest. Er mocht niks misgaan.
Die avond kwamen de ouders van Fabian en Chantal terug. Ze zag direct dat er iets was veranderd, Nessarose en Miquel waren nog vrolijker dan anders. Ze bedankten Charlotte en ze bleven haar bedanken.
Charlotte hoorde een stem. Het was haar moeder die haar wekte, het was tijd om naar school te gaan.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags